Kalite performansına işçinin anlamlı bir katılımını önleyen bir çok engelin kökleri Fredrick W.Taylor liderliğinde geliştirilen yönetim sisteminin filozofisinde, inanışlarında ve değer yargılarındadır.
Taylor Bir günlük iş standardını kurmak ve iş metodlarını planlamak için sanayi mühendisliğini yarattı. İşin planlanması konusunu birtakım uzmanlara verirken, başkaları tarafından planlanmış işlerin yapılmasını formenlere bıraktı. Bu sisteme göre işçilerin işin nasıl yapılması hakkında herhangi bir katkıları yoktur. İşleri mümkün olduğu kadar iyi tanımlanmış basit bölümlere ayırıp, bunların yapılmasını işçilere bırakmak genel çıkış noktası idi. Sistem, işlerin tanımlanmasını ve planlanmasını ayırmaktadır. Parça başına verilen ücret veya prim sistemi en önemli işçi motivasyon kaynağı olarak kabul edildi.
Taylor’un yaklaşımı büyük bir verimlilik artışı ve başarı sağladı. Yayınladığı büyük ilgi gören kitabında planlamayı üretimden ayırdı. Giderek KK mühendisliği, Güvenirlilik mühendisliği gibi yeni uzmanlık alanları ortaya çıktı.
Ancak çalışanların ekonomik ve eğitim düzeyleri artıkça birbirini tekrarlıyan basit ve monoton işler, günlük işlerin planlanmasına çok sınırlı katkı ve sadece para ile mükafatlandırmanın yarattığı doyumsuzluk bir çok yönden kendini göstermeye başladı. Yönetimler ve sendikalar karşı karşıya geldi ve personelin bölünmesi daha da derinleşti.
